4-тарау: Соңғы кездесу

Қодар Баянды алып кеткеннен кейін, Қозы оны іздеуге кірісті. Ол күндіз-түні жол жүрді, әр ауылда Баян туралы сұрады.

Ақыры ол Қодардың ауылына жетті. Бірақ Қодар өте күшті, көп жауынгері бар еді. Қозы жалғыз адам ретінде оларға қарсы тұра алмайтын.

Ол түнде Қодардың үйіне жасырын кірді. Баян терезе алдында отырып, жылап жатыр екен.

— Баян! — деп шақырды Қозы тыныш дауыспен.

Баян бұрылып қарады. Қозыны көргенде, оның көзі жасқа толды.

— Қозы! Сен қалай келдің? Қодар сені өлтіреді!

— Мен сені алып кетуге келдім. Біз қашып кетеміз.

— Жоқ, Қозы. Қодар бізді қуып жетеді. Ол мені өзіне әйел етуге мәжбүрлейді. Ертең той болады.

Қозының жүрегі жарылғандай болды.

— Онда мен Қодармен жекпе-жекке шығамын. Егер мен жеңсем, сен менікі боласың.

— Ал егер жеңілсең?

— Онда мен өлемін. Бірақ сенсіз өмір сүргенше, өлген артық.

Баян оның қолынан ұстады:

— Қозы, мен де сенсіз өмір сүре алмаймын. Егер сен өлсең, мен де өлемін.

Олар бір-біріне құшақтасты. Бұл олардың соңғы кездесуі болуы мүмкін еді.